dün dünyanın en mutlu insanı oldum ve ne yazık ki on beş dakika sürdü. (kronometre tuttum)

remdy warhol

burası kaç metreye kaç galon asit yapılır hesaplarına bile hakim olamamamız bizi bu kadar yanlış yönlendirmiş bir sürü insan ve en başta kendimiz odtü boğaziçi ve bilkent vb okul adları kendimizi bu denli kapana kıstırmış olmamız mühendis ol, mühendis olmazsan bir hiçsin zihniyeti ne istediğimizi bugün ancak anlamış olmamız devlette çalışma yaşantımızın garanti oluşu mutsuz olduğumuzu görmeyi reddedecek kadar iyiliğimizi düşünen anne ve babamız* perşembe günü özel yaşantınla ilgili bir problemin mi var diyerek bizimle uzun bir konuşma yapan müdürümüz sürekli yanlış yazdığımız rakamlar sürekli yaptığımız dikkatsizlikler herşeyin vakit kaybı gibi gelmesi ve ötesi gerçekten de vakit kaybı olması lütfen bak böyle yapmayalım lütfen hani iyiydik şimdi gel de gör bizi dün martılara çizi atan biz gitmişiz de yerimize kim gelmiş biz de bilemedik oysa ki bize hangi taraftan bakarsan bak o kadar süperiz ki saat 3 yönü olsun saat 8 yönü olsun hiç farketmez düpedüz iyi görünüyoruz insan bazen mutsuzken daha iyiymiş gibi yapıp olup olabileceğinden de iyi görünebiliyor oysa ki bir yer var bir yer gerçekten de var bu bahsettiklerimizin görülebileceği o da dünyanın kör noktasına denk geliyor noktalama işaretlerimizin yokluğundan artık biz kim olmuşuz sen anla sen değil o roman kahramanlarının adlarını ağızlarımıza alıp da densizlik yapmak kimseyi rahatsız etmek istemeyiz bir blog parçasında asıl anlamasını beklediklerimiz de ne burayı ne de o kitabı okuyacaklar zaten bizse buradaki günlerimizi sadece sayıyoruz 1 2 3 78 90 254 368 425 579 616 617