evet ben favicon yaptım. üstelik bunun için internette küçük çaplı bir araştırma yapmam yeterli oldu bile. şu anda browser’ınız internet explorer’sa muhtemelen sayfamdaki bu küçük ama küçük olduğu kadar süper değişimi göremiyorsunuz. [edit: ben tekrar denedim ve url address bar’da artık görebiliyor olmalısınız. göremiyorsanız sayfayı favourites’lerinize ekleyin -eklenmişse bile silip tekrar ekleyin- o zaman görülebilir hale geliyor.]

dostum amos yardımıma koştu. chami.com‘da istediğim resmi favicon yapabilmem için kullanımı çok kolay bir tool vardı. amos’ın sayfasında yer alan direktifleri takip ettim.

dear amos,

i followed the steps you’ve written as far as i could. i do appreciate your very user-friendly instructions. thanks a lot! [but i wonder if there is a way for it to show up in the title bar at the top of the browser and not just in the url address bar?]

bir de dostum cindy var tabi ki. cindy’nin bir de favicon-manager plugin’i var, onu da burda anmadan geçemiycem. favicon-manager.zip’i download ettikten sonra içinde plugin directory’inize atıyorsunuz, wp admin sayfanızdan plug-in’i aktive ediyorsunuz, options sekmesinde yer alan favicons’a tıklayınca sizden favicon.ico file’ınızın basit bir url adresini istiyor. chami.com’s favicon tool sayfasını kullanarak yaptığınız favicon.ico file’ınızı absolute url’e [http:// ile başlayan] çeviriyorsunuz ve bu adresi istenen yere kopyalayıp update ettiğiniz takdirde sizin de bir favicon’unuz oluyor. bir wordpress’liyseniz bu şeyi yapmanız kaçınılmaz.

bu bilgilendirme postuyla dostlarımızın ne kadar önemli olduğunu da anlamış olduk.

sizi daha siz çocukkenden beri tanıyan bir adet 13 yıllık dostunuzla, iki sokak ötedeki çocuk parkında akşam saatlerinde tahteravalliye binerken. sigara içmek. bu yanyana gelmesine pek alışık olmadığınız iki eylemi gerçekleştirmek her şeye biraz yabancılaşmak demektir.

sigarayı kumda söndürüp çöp kutusuna atmak. günah çıkarmak belki.

bacak boyunuza uygun olmayan salıncaklarsa. tamamen mühendislik hatası.

yatağımın üstünde pembe kalpli pijamalarıyla oturuyor ve kafasında komik bir bandana var. bandaana. bandana. bandana. hahah. şu anda onunla ilgili şeyler yazdığımdan son derece habersiz. seveceğini düşünerek ona verdiğim kitabı okurken sürekli konuşuyor, yorum filan yapıyor. “ya gıcık oldum, bu aile tümden akıl hastası mı, bu paul zaten aptal aptal konuşuyo, sinirimi bozdu.” “ben söylemem öyle kitapla ilgili bi şey. kendin oku öğren” “top!” son iki gündür beraber izlediğimiz lost benim için bir kabus olmak üzere. “kızım manyak mısın bu adam ölmiycek ben izledim sonraki bölümünü. bence köpeğe bi şey olucak. şu kel adam kesin psikopat. doktorun peşinden gideceğine sawyer’ın güzelliğine bi baksana be kadın! ben konuşarak izlemeyi çok severim ya sen?” allah belanı vermesin ki ben sevmiyorum. “bi konuşmaz mısın!” bir iki birbirimize vuruyoruz, o bana “seni küçük aptal” diyor filan. ama sonra gene onun kucağında izlemeye devam ediyorum. üstümüzde yeşil bir battaniye. tüm bunları geçtim. yerimde duramayarak dinlediğim bir beşiktaş tezahüratı sonrasında soruyorum; “sen hangi takımı tutuyosun özlem?” “arsenal.” ikimiz de bir süre birbirimize titreyen dudaklarla baktıktan sonra deli gibi gülmeye başlıyoruz. sonra ben bunları yazıyorum. hâlâ yatağımın üstünde pembe kalpli pijamalarıyla oturuyor ve kafasında komik bir bandana var.

malzemeler:

1. google grafikten bir adet kırmızı elma

2. gene google grafikten yırtılma efektli bir kağıt.

3. arşivden bardak tutan bir sağ el fotoğrafı.

hazırlanışı:

bu üç malzemeyi teker teker kaynar tuzlu suda al dente usulü haşlayıp, soğuk sudan geçirdim, süzdüm ve üstünü alüminyum folyo ile kapatıp bekledim. önceden 180 derecede ısıtılmış fotoşopta 25 dk pişirdim. sayfanın üstüne alıp, üzerlerine sıcak tarhun otlu şarap sosu döktüm. oldu mu sana en güzelinden header >>

benyaptim.org. doğrusu çok bir aferin org! afiyet olsun.