ışıkları kapat, ben albinoyum. ya tanrı ol ve dünyadaki her şeyi beyaza boya ya da ışıkları kapat bir an önce. beni çizmeye çalıştığın o resim kağıdı bırak beyaz kalsın, bembeyaz kalsın. düşünme beni, mutfak tezgahını silerken gözlerim doluyor. mut-fak! bu kireç izleri neden geçmiyor. ayakkabı iplerimi bağlama, düşersem sırf sen beni tut diye düşerim ben. düşeceğimi de kesin önceden haber veririm zaten. beni kimseye anlatma, içinde adım geçen cümleler kurma, kimse anlamayacak nasıl olsa. renkli kazaklar, allı pullu farlar, kırmızı rujlar alma bana, bir kahverengi atkıyla yüzümü örtebiliyorum. bereyle atkı arasında sadece gözlerim kalıyor, görüyorum. mecburen değil, görmek istediğim için görüyorum, sırf gördüklerimi sana getirmek için görüyorum. bulaşıkları bu akşam sen yıkasana, çok üşeniyorum. duygusuzum, ruhsuzum, sırf son cümleye ulaşmak için, yüzlerce trajikomik yalan serpiştiriyorum, eğlenebilelim diye. okuma beni, harflerim birbirine pamuk ipliğiyle bağlı, kelimelerim birdirbir oynuyor. okuma beni. ya tanrı ol ve dünyadaki her şeyi beyaza boya ya da ışıkları kapat, ben albinoyum.