can yakma kültürü I

Cumartesi, Şubat 24th, 2007

Silah yanlışlıkla patladı. Yanlışlıkla mı patladı? Hayır, inandırıcı değil. Ortada bir silah varsa, tetiğe basmak isteyen gönüllü birileri mutlaka vardır. Fakat olaya masumiyet katma çabamız bizi bu cümleye götürüyor; “Silah yanlışlıkla patladı.” Kadın saçlarını ıskalayan kurşunun geçisini hiddet dolu nefes alış-verişler eşliğinde izlerken, elini bıçağının gümüş kakmalı kabzasına çoktan götürmüştü bile. Tam buraya hızlı çekim, svisssss efektli bir bıçak fırlatma sahnesi! Erkeğin alnına düşen bir tutam siyah saçı beraberinde götüren bıçağın küstahlığı, erkeğin yüzüne acımak nedir bilmeyen bir gülümseme bıraktı. Şu asil surattaki dudak titremesine de bir bakın, kadın bundan hiç de etkilenmiş gibi görünmedi. Kafasını öne eğmiş, muhtemelen saçlarının ucundaki kırıkları filan kontrol ediyordu. Aptal kadın. Canı yandı, yanmamış gibi yaptı. Can yaktı, yakmamış gibi yaptı. Şaşırtıcı olmayacağı üzre, sonunda yönetmeni bile çıldırttı: “Tanrı aşkına biri şu kadını setten çıkarsıııııın!”

Tam buraya, yavaş çekim, dannnnnn efektli bir silah patlama sahnesi..
tache-comete.gif

.