az önce kafamda bir şirket kurdum ve kurar kurmaz tüm çalışanlarım için bir sirküler yayınladım:

meraba az önce kafamda kurduğum şirket çalışanları,

bugün ilk günümüz olduğu için önce tanışalım, ben genel müdür. sizi şimdiden çok sevdim ve hemen bi şey söylicem: şirket içinde tek bir kağıt parçası kullanılmayacak arkadaş! her şeyi word’de, excel’de bilemedin access’te filan yapıcaz. isteyen powerpört de kullanabilir fakat animasyonlu sayfa geçişleri yasak. tek bir kağıt parçası, dosya, asetat, spiral, zımba, ataç, cetvel, dolap, çekmece, arşiv, pano kalmayacak! (zaten o panolara gerekli bilgi harici her şeyi yapıştırıyosunuz keratalar ashagsdf) hatta bırakın bunları masa, sandalye bile bırakmıycam. gidiniz ve evinizde çalışınız cicilerim benim.

akıllara durgunluk verecek kadar steril bir dünya ve boş yere işgal edilmemiş metreküplerce hacimden bahsediyorum!

bu ilk sirkülerim olduğu için biraz heyecanlıyım, sanırım bu şey sirküler bile değil ama olsun. oldu, görüşürüz, öptüm.

not: şeyi de düşündüm, elektrikler kesilirse resmi tatil.

* * *

çalıştığım binanın içinde 1965 yılından beri nefes almakta olan bir dosyaya bakarken yazdım bunları. nefes almasından bahsetmem nostaljiye düşkün bir romantik olmamdan ileri gelmiyor elbette. bu dosya içinde barındırdığı yüzlerce bakteriyle birlikte benim gözümde artık bir canlı olmuş durumda. bir yanından kol, bacak çıkararak evrimleşirse şaşırmayacağım. bugüne kadar kaç kişi eline aldı bu dosyayı, şu sayfanın şurasını sigarasıyla yakan kim, şu raporda “arz” edenler, bu raporda “kanaatinde” olanlar kim? hepsinin tuvaletten çıktıktan sonra ellerini yıkayan insanlar olduğunu düşünmek istiyorum ama,, büyük ihtimalle sayfaları parmaklarını yalayarak çevirdiler. (cümle sonunda dosya derin bir iç çekti)