dünyanın bütün tozu toprağı burada şimdi. dünyanın bütün tozu toprağı ucundan 2 cm kıvırdığım kotun paçasına dolmuş. (şaban usta, 3. tank 18 cm’e gelince 1. tanka geçicez, seviye almayı unutmayalım) dünyanın bütün tozu toprağı üstümden saçılıyor her adımımda. ayın halesi, ne bileyim yıldız tozu falan gibi değil bu toz, bildiğin ameleye benziyorum.

dünyanın bütün yükü topu topu ayağımdaki çelik botların ağırlığı kadar. arada bir yüzüme sinek geliyor, onu da kovalarken elimi salladım da kolum mu yoruldu. (usta, 18 cm oldu mu, gözünü seviyim hava yaptırma pompaya) önümde bir A4′lük tablo, 15 dakikada bir dolduruyorum çok şükür. en teferruatlı hesabım virgülden sonra 1 basamağa kadar gidiyor. ölçtüğüm en hassas değer, demir çubuğa bağlı bir metreden okunuyor, hata payı: ± 1 cm. kafamın hemen üstünde güneş yer değiştirdikçe yerini değiştirdiğim iki şemsiye. “gözümü biraz kapatsam hawai’de sanıcam kendimi” desem olmaz. hawai hayalimde şaban ustanın bıyıklarına birazcık yer bulsam olucak ama. (hello princess, welcome to batman)

dünyadaki günler 24 saat değil, 8 saatlik bir vardiya kadar. hesap vermek zorunda olduğum tek kişi var, o da baş mühendisim. debileri gösteriyorum, “perfect rates, sen bu işi kıvırdın” diyor. allah’ım, bu tozun toprağın arasında her şey mi bu kadar tıkırında gider, gidiyor. “usta basınç kaç?” diye bağırırken sağ kolumu yukarı kaldırıp, işaret parmağımı sağ sol, sağ sol yapıyorum. usta işaret parmağıyla 1 yapıp, sakal işareti yapar gibi elini yüzüne götürüyor. hemen anlaşıyoruz: basınç 100 psi. ustaya içimden bir smiley çakıyorum : )

dünyanın bütün hacmi biri 152, biri 120, biri 79 varillik 3 tank kadar şimdi. biri boşaldıkça diğerini dolduruyoruz. “bu kadar jeli kalbimize bassak, çatlakları doldurur muyuz şefim?” diyor (…) dünyanın bütün tozu toprağı burada şimdi. burada olmaya da devam edecek gibi görünüyor.

ps: bu seferki usta bana seslenirken “şefim” değil, “bayan” dedi. morelim bozuk.

15 eylül ‘07
kristal, batman