o kelimeyi sözlüklerde çok aradım, gene de tam oturmadı gibi.

şimdi istanbul’a gidicek ve akşam “bıçak sırtı”nı tek başıma izlemek nasıl da keyifsiz olucak diye buruk içim. dizilerden kırıntı kırıntı yiyorum tüm duyguları, kendimi minimum enerjiye ayarladım, elimi kolumu ne yorucam. bi de kendime atkı başladım, yün diyince içim gıdıklanıyor böyle bak şimdi bile güldüm, pamuklarca angoranın içinde şımarık şımarık yüzen 4 numara şiş gibiyim. daha dün akşam kenarı yırtık patiğimi tamir ettim.