uğurd ündar aramızda otursun ve ben seviyesizce “çok sevgili müdürüm aslen ürkek bir tavşandır” diye elimi kolumu sallaya sallaya konuşayım istiyorum. elimde çeşitli belgeler olsun, çizelgeler olsun, haklılığım açık ara belli olsun. yüce rabbim, neden müdürüme mangal gibi bir yürek vermiyorsun? neden şöyle masaya yumruğunu vuran birisi değil, neden diğer müdürler gibi bağıramıyor, istese yapabilir! adını vermek istemediğim o daire başkanlığındaki müdür mesela, off, o müdür bende olaydı, öhhm, napiyim uğurd bey, işler böyle yürüyor, çok bağıran kazanıyor, ben ağlamaklı geziyorum artık, işimi filan yapamıyorum.. (ağlaşmalar ve dövünmeler)

.

- m. bey, (gönderecek başka eleman bulamadığınız için) beni dahil ettiğiniz proje grubunun toplantısı var, ona gidiyorum ben.
- saat kaçta toplantı?
- 11′de.
- biz o projeye sıcak bakmıyoruz, sen şimdi 11′i çeyrek geçe git, sonra da işim var diyip erken çık.
- hı hı, zaten çok mantıklı geldi bana da bu, tamam, hı hı, oldu.

.

aynı zamanda koskoca daire başkan yardımcısı olan sevgili müdürüm, on beş dakika geç gitmemle projeye sıcak bakmadığımızı gösterebileceğimizi sanmakta. bir de “sonraki toplantının da son on beş dakikasına katılırsın” diye ekleyince, “uuuv, çok sert olmaz mı sizce?” demek istedim. allah’ım, bana gerçekten sabır ver. üzülüyorum.

.

*all work no play