kapıyı açıp elimdeki poşeti alması ve poşete şöyle bi bakmasından sonra yüzü hafif yere eğik (boynu bükük) “yiycek bi şey mi bu?” diye sorması.

dolapta dünden yemek olmadığı için sorulan “ee bugün ne yedin?” sorusu, “bütün gün kahvaltı yaptım ben :D” cevabı.

ştütgard: “bugün buraları şöyle bi süpüttürüverdim” [eneee, odamı da süpürmüş, kalbimden geçen yolun viledalanmış kadar olması]

evde ekmek yiyen birine alışık olmadığımdan kelli, yediği ekmek miktarına gösterdiğim şaşkınlık üzerine gene aynı ifadeyle yüzü hafif yere eğik (boynu bükük ama sanki günlerce boğazından tek lokma geçmemiş boynu bükük) “açım ben..” [bizimle beraber yemek yemek için akşamın dokuzuna kadar beklemişti de. alışık olmama sebebim de, kendisi gelene kadar ev.. pardon şatomuzda ekmek değil kraliyet şöbiyeti yiyor olmamız]

durduk yere “druid!” demesi ve bunu “yürü git!” vurgusuyla söylemesi.

ağbim.