otuz nisan
Cuma, Nisan 30th, 2010
fotoğraflara baktım. videolara. bir sene önce çekilen bile ağlama isteği. benim kardeşlerim var. bir tanrı varsa, şükretmek bile az gelecek. bir tanrı varsa saçlarımı örsün şu an ve bu sabahların bir gün geçeceğini söylesin. ben senin yanında hiç utanmam sevgilim, şimdi patlamış mısırlardan bir gök yağdır bana, sen de benim tanrım sayılırsın. elimi tut ben onu görüyorum, şükretmek basbayağı az. janrı drama/romance, tebrikler imdb puanı da 8′in üstünde, televizyona düşmüş bir film, “hmm ben onu izlemiştim sinemada”. geçen gün denk geldi tekrar izledim, tekrar ağlanmaz artık ayıp. bir tanrı varsa yüzüme okkalı iki tokat, ben önce sana, sonra sona selam verirken, sonra da bağışlasın. benim allah’ım kendisine “tanrı” denmesine hiç ama hiç kızmıyor. acınacak tek bir cümlem yoktur. beni hatırlayın.
