öncül not: bu post bir önceki post okunduktan sonra anlam kazanacaktır.

çizgifilm kanalı şeysi nikolodiyın’a, naykolodiyın demişti.

saatlerdir ne demişti diye düşünüyorum, içime dert olduydu, artık uyuyabilirim. bi de sence de o hatırlamak için kıvranan beynimin “nikol kidmın”la bağlantı kurması ne kadar tesadüf? nikolodiyın, nikol kidmın, beyin ne acayip bi şey, senden habersiz bi sürü iş çeviriyor.

uff şimdi bi şey daha hatırladım, daha 2 hafta önce okula gitmek için bindiğim sevimli taksi şoförüyle muhabbet ederken: “hocam siz çalışıyor musunuz?” “evet çalışıyorum da afla geri döndüğüm bi yüksek lisansım var, hocamla görüşmeye gidiyorum.” “yüksek lisans, doktora? fastır? hangisi?” “hı hm, mastır yapıyorum.” yanlış mı duydum diye kendimden şüphe ederken cümle içinde bi kez daha kullanınca emin oldum. ama bi kere bu olayın önceki anlattığımla bağlantısı yok bence. fastır :) /sımayliyi hak etti/

aslında ben yeminle kınamıyorum, sadece bir şeyin nasıl okunduğunu bilmiyorsak ne olur o ağzımızı kırıtmayalım, dudağımızı eğip büzmeyelim, o güzel türkçemize hangisi yakınsa o şekilde okuyalım. yoksa şey gibi oluruz, “ikea”nın “aykea” şeklinde okunduğunu, üstelik de isveçli birisine iddia eden amerikalı gibi oluruz, g*d oluruz. (true story by sıla)