okumanı seviyorum senin. aynı şey gibi bu: özlem’in “ı-ıh yemiycem” dediği bi şeyi önüne koyuyorum ve o televizyonla birlikte astral seyahate çıktığında farkında olmadan o şeyi yiyiyiveriyor haylaz! işte bi şeyi okuman için usulca önüne bırakmak yeterli senin. bir bardak su içer gibi okumak. mesela el kreminde trietanolamin şeysinin olduğunu bildiğin gibi, bu şeyin başka neyin içinde var olduğunu da biliyorsun. bana o an öyle bi mutluluk geliyor ki, sanki bi gün dünyanın sonu gelmiş olsa ve insanlar o panikle dünyanın bi o tarafından bi bu tarafına koşuyor olsa, sen sakince elini kaldırıp: “durun! telaşa gerek yok, çünkü sevgilimin el kreminde bulunan trietanolamin maddesi sayesinde tüm insanlığı kurtarabilirim” diyecekmişsin gibi. ıhm bitmedi, sonra ben de gözlerimi kısarak şey diyorum: “avon’dan aldığım onca el kreminin bi gün işe yarayacağını biliyordum..”

* * *

önce sesli güldükten sonra kulaklıklarımı çıkarıp özlem’e dönüyorum: “burda drama dedi ki ahahaha çok komik di mi ahajahahshshf” veya şey diyorum: “ari şey şay şuy yaptı, lyod da fufıfofu dedi, ımphhmhmhpph hahahaha” sanki tek başıma gülünce hepsini gülemiyorum gibi oluyor, özlem’le daha güzel, hepsini sonuna kadar gülüyoruz.

* * *

alışveriş yaptığımız bir günün ardından elimdeki poşetleri savurtarak yürürken, artık biraz fazla mı savurttum ne, özlem’in bana ettiği laf: “kolunda bi fifi’n eksik bebişim.”

* * *

iyi akşamlar, ankara’daki tüm ağaç yapraklarının geçtiğimiz cuma & cumartesi & pazar günüleri döküldüğü görüldü. bir an kar yağıyor sandık, değilmiş. bu yaprak dökülmesi bir akdenizli için çok şey ifade etti. kafadan attığı o ilkokul üç sonbahar mevsimi resminin içinde adım adım ilerlediğini hayal ederken, hakkıyla yaşayamadığını düşündüğü bir mevsimi yaşadığını düşündü. oysaki sonbahar biteli çok oldu ama ankara’da ağaç dalına tutunan son yaprak az önce düştü.

* * *

bileşik kaplar teorisi: yemeğin her öğünden sonra pişirildiği/ısıtıldığı tencereden daha küçük bir kap/kaçağa aktarılması. (evrensel teori)

* * *

özlem eğer astral seyahate çıksaydı pencere kenarına otururdu.